Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Prawo

karne

Kategoria

postanowienie

Klucze

naruszenie nietykalności cielesnej, postanowienie, pouczenie, prokurator, społeczna szkodliwość, umorzenie dochodzenia, zarządzenie, zażalenie

Postanowienie o umorzeniu dochodzenia to oficjalny dokument, wydany w celu zakończenia postępowania prowadzonego przez organy ścigania. Zawiera informację o powodach podjęcia decyzji o umorzeniu oraz o przysługujących stronom prawach. Dokument ten ma na celu uregulowanie kwestii związanych z zakończeniem dochodzenia w sposób formalny i prawnie wiążący.

PR 3 Ds 1234/2023 Warszawa, dnia 15.03.2024

POSTANOWIENIE

o umorzeniu dochodzenia

Jan Kowalski, prokurator Prokuratury Rejonowej w Warszawie, w sprawie o naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza policji,

tj. o przestępstwo z art. 222 § 1 k.k.

działając na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.

postanowił:

umorzyć dochodzenie w sprawie:

I. mającego miejsce dnia 12.02.2024 w Warszawie, na skrzyżowaniu ulic Marszałkowska i Świętokrzyska, naruszenia nietykalności cielesnej poprzez odepchnięcie funkcjonariusza policji podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych - tj. o przestępstwo z art. 222 § 1 k.k.

- wobec stwierdzenia, że społeczna szkodliwość czynu jest znikoma (art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.)

UZASADNIENIE

(nieobowiązkowe art. 325e § 1 k.p.k.)

W dniu 13.02.2024 Adam Nowak, powiadomił Komendę Powiatową Policji w Warszawie o popełnieniu na jego szkodę przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej podczas wykonywania przez niego obowiązków służbowych.

W związku z tym wszczęto w sprawie dochodzenie i w jego toku ustalono, co następuje.

Dnia 12.02.2024 w godzinach południowych funkcjonariusze policji, Adam Nowak oraz Piotr Wiśniewski pełnili służbę w pieszym patrolu na ul. Marszałkowskiej w Warszawie, podczas którego dostrzegli jadącego po chodniku motocyklem mężczyznę, którego postanowili zatrzymać. Mężczyzna ten w reakcji na wzywających do zatrzymania, podbiegających funkcjonariuszy policji, odepchnął w pędzie jednego z nich, tj. Adama Nowaka, na skutek czego policjant przewrócił się na chodnik, a poruszający się motocyklem stracił panowanie nad pojazdem i także upadł, a następnie został niezwłocznie obezwładniony przez drugiego z funkcjonariuszy, Piotra Wiśniewskiego. Po przekazaniu zatrzymanego do dyspozycji Komisariatu Policji w Śródmieściu ustalono, iż jest nim Tomasz Malinowski, pacjent Szpitala Psychiatrycznego w Tworkach, z którego uciekł kilka godzin wcześniej, używając do tego motocykla, należącego do jednego z sanitariuszy ośrodka. Tomasz Malinowski przekazany został do Szpitala Psychiatrycznego w Tworkach, gdzie przebywa od dnia 12.02.2024 z rozpoznaniem schizofrenii.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że mimo, iż sprawstwo Tomasza Malinowskiego, polegające na naruszeniu nietykalności cielesnej Adama Nowaka podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych nie budzi wątpliwości, jednak analiza okoliczności podmiotowych i przedmiotowych zdarzenia prowadzi od wniosku, iż czyn ten nie stanowi przestępstwa wobec znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu.

Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 115 § 2 k.k., oceniając społeczną szkodliwość czynu, sąd bierze m.in. pod uwagę rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, charakter naruszonego dobra jak również motywację sprawcy. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, iż Tomasz Malinowski swoim zachowaniem nie chciał wyrządzić nikomu szkody, a jedynie unikał złapania go. Dolegliwość czynu, jakiego się dopuścił należy uznać za nieznaczną, gdyż Adam Nowak nie doznał w wyniku zaatakowania żadnych obrażeń i nie był zmuszony do korzystania z pomocy lekarskiej. Nadto, naruszenie nietykalności przez Tomasza Malinowskiego miało charakter jednokrotny, a podczas obezwładniania go oraz doprowadzenia do Komisariatu Policji nie stawiał żadnego oporu, tym samym nie stanowił on realnego zagrożenia dla interweniujących funkcjonariuszy policji.

Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, iż stopień społecznej szkodliwości rozpatrywanego czynu jest mniejszy niż znikomy.

Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak na wstępie.

Prokurator

Jan Kowalski

Pouczenie:

1. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 306 § 1a k.p.k. oraz art. 465 § 2 k.p.k.): - stronom procesowym,

Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę prokuratorowi celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.).

Jeżeli prokurator nadal nie znajdzie podstaw do wniesienia aktu oskarżenia wyda ponownie postanowienie o jego umorzeniu, pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1a k.p.k. (tj. prawo do złożenia zażalenia, które zostało uwzględnione przez sąd) może w takim przypadku wnieść akt oskarżenia do sądu w terminie miesiąca od daty doręczenia odpisu postanowienia, które jest równoznaczne z zawiadomieniem o postanowieniu w rozumieniu art. 55 § 1 k.p.k. (art. 330 § 2 k.p.k., art. 55 § 1 k.p.k.). Akt oskarżenia winien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 i 2 k.p.k. Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 k.p.k.).

2. Uprawnionym do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 306 § 1a k.p.k., przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy (art. 306 § 1b k.p.k.).

3. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie. Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity. Zażalenie wniesione po upływie tego terminu jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2, art. 460 k.p.k.).

Zarządzenie:

Stosownie do art. 100 § 4 k.p.k., odpis postanowienia doręczyć

1) pokrzywdzonemu: Adam Nowak ul. Kwiatowa 12 00-000 Warszawa

Prokurator

Jan Kowalski

Podsumowując, postanowienie o umorzeniu dochodzenia stanowi oficjalne potwierdzenie zakończenia postępowania prowadzonego przez organy ścigania. Ostateczna decyzja o umorzeniu jest zazwyczaj podejmowana po przeprowadzeniu analizy zebranych dowodów i okoliczności sprawy. Dokument ten ma na celu uregulowanie kwestii związanych z zakończeniem dochodzenia oraz przekazanie informacji stronom postępowania.