Postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia

KM 123/23

Warszawa, dnia 15.03.2024 r.

POSTANOWIENIE

o odmowie wszczęcia dochodzenia

Jan Kowalski, z Komenda Miejska Policji w Warszawie, w sprawie KM 123/23

o przestępstwo z art. 193 k.k.,

działając na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.

postanowił:

odmówić wszczęcia dochodzenia w sprawie:

I. mającego mieć miejsce w dniu 10.03.2024 r. w Warszawie naruszenia miru domowego

polegającego na odmowie opuszczenia lokalu, mimo wezwania do tego osoby

uprawnionej, na szkodę Adama Nowaka - tj. o przestępstwo z art. 193 k.k. -

wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (na podstawie art. 17

§ 1 pkt 2 k.p.k.)

UZASADNIENIE

(nieobowiązkowe art. 325e § 1 k.p.k.)

W dniu 10.03.2024 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Warszawie Adam Nowak

złożył protokolarnie zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa polegającego na naruszeniu

miru domowego przez Piotra Wiśniewskiego przy Komornik Sądowy w Warszawie.

Z treści przedmiotowego zawiadomienia wynika, że w dniu 10.03.2024 r. w mieszkaniu

należącym do pokrzywdzonego, czynności służbowe, na podstawie tytułu egzekucyjnego

KM 124/23 wykonywał Piotr Wiśniewski. Postępowanie egzekucyjne wszczęte

zostało na wniosek wierzyciela, Firma X z Poznania przeciwko zawiadamiającemu.

W trakcie wykonywanych czynności w miejscu zamieszkania dłużnika Adam Nowak oświadczył,

iż przystępuje do zajęcia ruchomości w postaci znajdujących się tam: telewizora, laptopa,

lodówki oraz pralki. W związku z powyższym Adam Nowak zażądał od

Piotra Wiśniewskiego natychmiastowego opuszczenia należącego do niego mieszkania. Jednakże,

pomimo tego, Piotr Wiśniewski kontynuował swoje czynności i dopiero po zajęciu ruchomości, o

których powyżej opuścił przedmiotowy lokal.

W sprawie tej zauważyć należy, co następuje.

Przestępstwo stypizowane w art. 193 k.k. popełnia ten, kto wdziera się m.in. do cudzego

lokalu lub wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza. Choć w

rozpatrywanym przypadku Piotr Wiśniewski wbrew żądaniu zawiadamiającego nie opuścił

należącego do niego lokalu, to jednak nie sposób przyjąć, aby był on osobą uprawnioną do

formułowania takiego żądania. Wręcz przeciwnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami

procedury cywilnej, to Piotr Wiśniewski jest osobą uprawnioną do wejścia do lokalu zajmowanego

przez dłużnika celem wykonania tam stosownych czynności, a w razie oporu ze strony

dłużnika, również w asyście funkcjonariuszy policji. W tym celu, w razie odmowy otwarcia

drzwi, Piotr Wiśniewski uprawniony jest nawet do zlecenia przymusowego otwarcia drzwi poprzez

rozwiercenie zamka. Dlatego też zachowanie Piotra Wiśniewskiego nie wypełnia znamion

rozpatrywanego przestępstwa, a zarzuty formułowane     pod   jego   adresem   przez

zawiadamiającego uznać należy za całkowicie bezzasadne.

Dlatego też należało odmówić wszczęcia postępowania przygotowawczego w tej sprawie.

Jan Kowalski

16.03.2024 r. Anna Nowak Prokuratura Rejonowa dla Warszawy po zapoznaniu się w dniu

17.03.2024 r. z aktami sprawy KM 123/23 na podstawie art. 325e § 2 k.p.k. zatwierdza

powyższe postanowienie.

Pieczęć i podpis Anna Nowak

Pouczenie:

1. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania

sprawy (art. 306 § 1 k.p.k., art. 325a k.p.k. oraz 465 § 2 k.p.k.):

- pokrzywdzonemu,

- instytucji wymienionej w art. 305 § 4 k.p.k.,

- osobie wymienionej w art. 305 § 4 k.p.k., jeżeli wskutek przestępstwa doszło do

naruszenia jej praw.

Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub je uchylić i przekazać sprawę

organowi prowadzącemu postępowanie celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź

przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.).

Jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu

oskarżenia, wydaje ponownie postanowienie o umorzeniu postępowania lub o odmowie

jego wszczęcia. Pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 §

1 i 1a k.p.k., może w takim przypadku wnieść akt oskarżenia do sądu w terminie 1 -

miesiąca od daty doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu (art. 330 § 2 k.p.k., art.

55 § 1 k.p.k.).

Akt oskarżenia winien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 i 2 k.p.k.

Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na

rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 k.p.k.).

2. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie. Termin do

wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity.

Zażalenie wniesione po jego terminie jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2 k.p.k., art. 460

k.p.k.).

Zarządzenie:

1. Stosownie do art. 100 § 4 k.p.k. odpis postanowienia doręczyć

1) pokrzywdzonemu: Adam Nowak ul. Kwiatowa 1 00-001 Warszawa k. 1

podpis Jan Kowalski